Het duurt dagen voordat ik echt aan lezen toekom. In een boek, bedoel ik. De eerste dagen blijft het bij een tijdschriftje hier, een artikeltje daar. Echte rust om te lezen vind ik niet. Na twee bladzijden haakt mijn wazige brein alweer af.
Is het een aandachtdingetje? Zo gewend om elke drie tellen te worden vermaakt met iets nieuws dat je nu al snel afdwaalt. Niet spannend genoeg, valt er ergens nog iets te scoren…zou het zoiets zijn? Blijkbaar is er nog wel een restje onrust in het overvraagde systeem. Ook nu nog, op dag 4.
Datzelfde merk ik terwijl ik een interview kijk op NPO start. Op de achtergrond fladdert er steeds iets: Moet ik niet ergens kijken, is er niet ergens iets gaande? Iets in mij wil voortdurend het programma pauzeren om elders te gaan snuffelen, terwijl het interview me oprecht boeit. Gewoon in het hier en nu zijn en me slechts met dit ene ding bezig houden, roept ongemakkelijkheid op. Misschien is er toch meer ontwenning dan ik aanvankelijk dacht.
Ook moet ik bij het tegenkomen van iets interessants de neiging ‘oeh, even delen op Facebook / via DM / Messenger’ onderdrukken. In plaats daarvan mail ik het door aan mensen om me heen die het wellicht leuk vinden.
Als een vriendin me vertelt over een interessant artikel dat ze op LinkedIn heeft gelezen van een psychiater die we beiden kennen, surf ik naar zijn website, in de hoop dat ik het stuk daar kan lezen. Helaas dateert het laatste blog daar van eind juni. Opnieuw realiseer ik me hoezeer (wij) ondernemers leunen op de socials voor het delen van waardevolle content, en hoezeer onze eigen websites achterblijven. Iemand die achteloos op je site terechtkomt, heeft geen benul van het feestje dat gaande is op je socials. Waarom dus niet in elk geval óók je content op je site plaatsen tegelijkertijd met plaatsing op je sociale kanalen? Ik maak me daar zelf ook schuldig aan, en dus ben ik blij met dit inzicht.
Ik denk na over de functie die de sociale media vervullen. Voor mij is het – onder meer – een vorm van vermaak. Ik heb geen Netflix (daar verdwaalde ik in het uitvoerige aanbod), kijk amper televisie, dus hang ik op vrije avonden veel en vaak rond op FB, Insta en LI. Het vervulde me alleen totaal niet, en liet me eerder met een wat hol gevoel achter. Nu deze optie er tijdens deze break niet is, pak ik sneller de telefoon om bij te praten met vrienden die ik al veel te lang niet gesproken heb en spreek meer met mensen in het echte leven af. Veel fijner, het zieltje wordt veel meer gevoed zo. Idioot eigenlijk, dat dit ervoor nodig is. Na ja. Soms moet je even iets doorbreken om het door te hebben. Tot de volgende, blij met jullie reacties!
🧠 Vertel, ben je zelf ook met een break of social detox bezig? Of heb je vakantie en ga je nu sowieso anders met je socials om? Oprecht benieuwd hoe dat er bij jou uitziet. Deel je het hieronder?
📩 Ik blog deze hele week (vrijwel) dagelijks over deze social-media-pauze. Zin om mee te blijven lezen? Scroll dan even naar onderen en vul bij ‘Nooit meer een stukje missen’ je naam en mailadres in. Je krijgt dan een piepje wanneer er een nieuw bericht gepubliceerd is (geen reclameshizzle).
📯 Zelf geen plannen maar vind je het wel interessant? Deel dit blog dan op jouw socials! Of app of mail de link door. Wie weet zijn er meer mensen die graag komen meelezen en geïnspireerd raken. Dank je wel 🥊
LEES HIER Dag 5 van de social-media-break
Een reactie