Een van de overwegingen vooraf was of ik de apps echt hardcore van de iPad zou moeten verwijderen of dat ik er ook gewoon vanaf zou kunnen blijven?
In eerste instantie liet ik de apps er gewoon op staan. De meldingen van al mijn social apps staan toch al uit. Dus geen geluiden en icoontjes, geen rode getallen in de bovenhoek die me hijgerig vertellen dat ik echt nu-nu moet komen kijken wie er wat gezegd heeft.
Tot mijn blijde verrassing bleek het letterlijk zien van het blauwe icoontje met de i of het rozerode met het cameraatje op het bureaublad eigenlijk nauwelijks iets met me te doen.
De afkick was sowieso opmerkelijk eenvoudig. Hier geldt blijkbaar meer het principe van ‘neem je één shot, dan wil je er meer’. Net als bij andere verslavingen. Je kunt bijvoorbeeld prima en zelfs redelijk probleemloos je eerste sigaret urenlang uitstellen, maar zodra je de eerste hebt weggepaft ben je wég. Dan moet er vrij snel een volgende kick volgen.
Zo is het ook als je eenmaal je eerste blik op LinkedIn, Insta, Facebook of TikTok hebt geworpen. Na die eerste moet je gewoon terug voor meer. En in het geval van deze social-media-break: neem je geen eerste shot, dan blijk je helemaal niet terug te hoeven voor meer. De aanvankelijke zeur verdwijnt al snel naar de achtergrond tot een zwakke roep.
Als ik op de pc op een onbewaakt ogenblik in de verkeerde inbox beland, wordt het toch even tricky. In deze inbox verschijnen e-mails met meldingen van LinkedIn: jojo heeft je genoemd of lala heeft gereageerd op je bericht. Damn. Eenmaal gezien zit het in m’n hoofd. Gauw gauw, afleiding zoeken, ik hoef dit niet á la minute te weten. Tralalala, laat het los. Note-to-self: de eerstvolgende keer op LinkedIn deze kennisgevingen uitzetten.
Het enige dat ik wel een beetje begin te missen is het contact en de gezellige kletsjes die je op de socials en via privéberichten hebt. De werkpauzes werden er vaak mee opgevuld en nu dit tijdelijk ontbreekt, is het best saai zo zonder collega’s. In een opwelling waai ik dan ook aan bij de buurvrouw voor een kop thee, wat uitermate goed uitpakt. Dit kunnen we wel in het vakje winst scharen. Echt contact met een levend wezen wint het toch altijd van het semi-echte contact online.
Merk ik nou verder veel verschil? Ik had stilletjes gehoopt dat mijn hoofd leger zou worden met daardoor meer invallen van briljantie. Dat als mijn aandacht niet telkens bij door anderen geproduceerde zaken zou zitten, ik als vanzelf hele boekwerken op papier zou laten stromen. Helaas. Dat is (nog) niet het geval. Nou ja, dit was pas dag 3. Ik laat me graag verrassen door wat komen gaat. Tot gauw weer, te gek dat je meeleest!
📍 Vertel, ben je zelf ook met een break of social detox bezig? Of heb je vakantie en ga je nu sowieso anders met je socials om? Oprecht benieuwd hoe dat er bij jou uitziet. Deel je het hieronder?
📩 Ik blog deze hele week (vrijwel) dagelijks over deze social-media-pauze. Zin om mee te blijven lezen? Scroll dan even naar onderen en vul bij ‘Nooit meer een stukje missen’ je naam en mailadres in. Je krijgt dan een piepje wanneer er een nieuw bericht gepubliceerd is (geen reclameshizzle).
📯 Zelf geen plannen maar vind je het wel interessant? Deel dit blog dan op jouw socials! Of app of mail de link door. Wie weet zijn er meer mensen die graag komen meelezen en geïnspireerd raken. Dank je wel 🥊
LEES HIER Dag 4 van de social-media-break
Een kwestie van volhouden dus!