Voorbij

Het is niet meer hetzelfde. Het is voorbij.

Ergens weet je het al langer. Eraan toegeven is nog te vroeg. Misschien is het maar tijdelijk, wie weet verandert het nog. Maar dat knagende gevoel in je onderbuik weet het allang. Onbestemd, onplezierig, onontkoombaar.

Ooit vond je elkaar in alles, begreep je elkaars leven en de keuzes daarin. En voor de dingen die je niet gelijk begreep stond je open, zonder vooroordelen, zonder wat dan ook. Geleidelijk sloop het erin. Minder betrokken bij elkaars leven, minder attent, minder medelevend.

Na verloop van tijd valt het je op dat er telkens na het samenzijn een vreemd, hol gevoel blijft hangen. Je was wel bij elkaar, en toch ook weer niet. Het licht brandt, maar er is niemand thuis.

Het is niet meer hetzelfde. Het is voorbij.

2 reacties

Reageer

Je e-mailadres zal niet gepubliceerd worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd. *

Gerelateerde artikelen