Uit de as herrezen – deel 2

Dit boek over overvloed en tekort maakte veel duidelijk. Het werd me pijnlijk helder waarom de voorgaande jaren waren gelopen zoals ze waren gelopen. Naast confronterend was het ook hoopvol. Ik zag in welke lessen erin besloten lagen. En vooral, hoe ik het voortaan anders kon aanpakken.

De boodschap van het boek was amper neergedaald, of er kwam een online cursus voorbij. Die beloofde je in 8 dagen van tekort naar overvloed te brengen. Waar het boek me de theorie leerde, overbrugde deze cursus de kloof naar de praktijk.

Vriendin M. en ik volgden de cursus tegelijkertijd. Dat was een feest. Door onze ervaringen en inzichten met elkaar te delen, had de cursus een driedubbele impact. In kleine stapjes ging ik ermee oefenen. Met resultaat. Dit gold ook voor M. Aanvankelijk giechelden we erom. Telkens als we iets doelbewust de kosmos in slingerden, kregen we wat we wilden. “Nou, dit geloof je toch niet!“ en “Jeetje, wat toevallig”, zeiden we tegen elkaar. Er was ineens wel heel veel toeval in ons leven.

In de loop van het voorjaar vertelden mijn vrienden me als altijd uitgelaten over hun vakantiebestemming. Alleen had ik deze keer geen zin om wéér iedereen vrolijk uit te zwaaien: “Veel plezier, hè! Nee joh, geeft niks dat ik niet weg kan.” Ik besloot daadkrachtig: Wat er ook gebeurt, ik ga dit jaar op vakantie. Klein detail was wel dat de bankrekening dat op dat moment nog niet toeliet.

Er stellig van overtuigd dat dit zou lukken, prikte ik een land, koos een fictieve vertrekdatum en zocht naar vluchten in die periode. Bij dat ene leuke guesthouse informeerde ik naar de beschikbaarheid. Direct de volgende dag kreeg ik een enorme klus aangeboden. Hiermee kon ik de vakantie gaan boeken. Ik stond paf.

Na die vakantie had ik de smaak te pakken. Lag de focus eerst nog op geld, begon ik voorzichtig wat breder te dromen. Want als dit allemaal mogelijk was, nou, dan had ik best nog een paar wensen. Ik vroeg om gelijkgestemden in mijn leven en om dingen die de ziel voeden. Die kwamen, uit het niets zo leek het. Meer bewijs had ik niet nodig. Vanaf toen ging ik er volledig op vertrouwen. Op de overvloed dus.

Dat najaar veranderde er iets. Ik merkte wat ruimte met je doet. Als ik bij vrienden was geweest waar je met gestrekte armen rondjes kon draaien zonder een muur te raken, voelde mijn chalet bij thuiskomst ineens benauwd aan. Nadat ik op een dag een kamerplant had verpot en die bijna zichtbaar de lucht inschoot, begreep ik het. Ook ik had een grotere pot nodig.

Zo begon het verlangen naar weer een echt huis. Ook hierin was ik vol vertrouwen. In gedachten schetste ik het plaatje van mijn gewenste woonplek. Ik schreef me in op een heerlijk huis met dito tuin. In het weekend reed ik ernaar toe en stelde me voor hoe ik daar zou wonen. Het adres schreef ik op een vel aan de muur. Enthousiast bazuinde ik rond dat ik per die datum daar zou wonen. Toen het bevestigende telefoontje kwam, kon ik mijn geluk niet op.

Er is inmiddels alweer een jaar verstreken in dit fijne huis. Met warme gevoelens kijk ik op deze voorgaande jaren terug. Dankbaar voor de lessen. Verwonderd over hoe het leven kan lopen. Ik creëer mijn eigen leven. Ik ben gelukkiger dan ooit.

///////

Gerelateerde artikelen