Lat

“Maar je legt de lat ook veel te hoog voor jezelf!”

Hoe vaak dat niet al tegen me gezegd is in mijn leven. Meestal begreep ik werkelijk niet wat die mensen daar nou mee bedoelden.

De lat hoog leggen betekent moeilijk haalbare doelen stellen. Nou, dat viel toch wel een beetje mee?

Nu ik op dag 18 van mijn zelfopgelegde schrijfactie een kleine tussenevaluatie houd, begint me langzaam te dagen wat er met die ietwat hoge lat wordt bedoeld.

De bevindingen tot dusverre: Elke dag een aardig stukje schrijven valt bepaald niet mee. Elke dag een prachtstuk produceren is niet te doen.

De hoge frequentie gaat ten koste van de kwaliteit, de lengte en de diepgang van de stukjes. En dat is dan weer koren op de molen van m’n Inner Asshole. Maar wat de doorslag geeft is dat de hoge druk afdoet aan mijn plezier.

Gelukkig woont er naast een slavendrijver ook een nuchtere Groninger in mij. Die constateert lekker kort door de bocht: Het mot wel leuk bliev’n.

Tijd om de kaders van het experiment bij te stellen. Vanaf nu gaan zowel lat als frequentie omlaag. Twee keer per week klinkt mij mooi in de oren.

///

Photo by Alexander Dmitriev from Pexels

Deel en heers!

Een reactie

Reageer

Je e-mailadres zal niet gepubliceerd worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd. *

Gerelateerde artikelen