The Big Silence

Wonderlijk eigenlijk. Wéten dat iets goed voor je is, zelfs goed voelt en het toch niet doen.

Een tijdje terug deed ik mee aan een experiment. 24 uur zonder smartphone, tablet, tv en internet, ofwel 24 uur met volle aandacht*. Het was inzichtelijk, confronterend en fantastisch. Ik kon mezelf weer horen denken.

Sindsdien heb ik geregeld gedacht: dat wil ik vaker doen. Toen ik terugzocht wanneer dit experiment ook alweer was, moest ik tot mijn schrik vaststellen dat het bijna 1 jaar geleden is. Dat dit me dus in bijna een jaar tijd niet is gelukt. Dat is best opmerkelijk te noemen. Wat is dat toch?

Het doet me denken aan een BBC-documentaire, genaamd The Big Silence. De abt die het programma initieerde stelt dat wij mensen stilte nodig hebben. Dat regelmatig in stilte zijn meer helderheid van geest oplevert en dat je jezelf beter leert kennen. En dan in het bijzonder het diepste deel van jezelf: je ziel. De moderne mens kent nog maar heel weinig momenten van stilte en dat baart hem zorgen.

Er is tegenwoordig zoveel ruis op de lijn dat je volgens hem het gevaar loopt dat je ziel een beetje afsterft.

Daar kon de beste man wel eens gelijk in hebben. Let wel, deze docu stamt uit 2012. Inmiddels zitten we nog veel meer aan onze schermen gekleefd. Dat maakt het onderwerp actueler dan ooit.

The Big Silence is een experiment waarin 5 deelnemers 8 dagen lang in stilte doorbrengen in een klooster. Er wordt samen in stilte gegeten. Televisie, mobieltjes en computers zijn verboden. Lezen en schrijven is toegestaan. Ieder van hen krijgt een mentor met wie zij eens per etmaal een half uur hun bevindingen mogen delen. Het doel: ervaren wat stilte met je doet.

Aanvankelijk is het net een stel schoolkinderen. Opstandig, een dikke neus makend tegen de nieuwe regels. Een tweetal zoekt elkaar stiekem op om te kunnen praten en weer een ander tovert in het geniep haar mobiel tevoorschijn om met vrienden thuis te bellen.

Het niet mogen praten is in eerste instantie onwennig. Er is ongemak en verveling. Logisch. We zijn huiverig voor de stilte, gaan die het liefst uit de weg. Niet wetende wat er komen gaat als je langere tijd alleen bent met je eigen gedachten. Bang voor de spoken onder het bed. Na een paar dagen komt er voor alle deelnemers een omslag. Het levert geweldige dingen op.

Inmiddels heb ik de docu al twee keer in zijn volledigheid gekeken. Ik smul ervan. Tot diep in mijn vezels voel ik dat vaker tijd in stilte doorbrengen een meer-dan-goed idee is. Blijkbaar moet ik mezelf maar weer eens aan een schermvrij experimentje onderwerpen. Als ik het erbij laat, is er zo weer een jaar voorbij.

/ / / / / /

Wil je de docu bekijken? Hij staat niet op YouTube. Wel vind je hem hier, in 3 delen.

P.S. Er wordt in deze docu regelmatig gerefereerd aan god. Laat dat je niet weerhouden, als je niet religieus bent. Vul er iets voor in wat bij jou resoneert.

*Wees eens heel eerlijk, zou jij het aandurven? Als het antwoord JA! is, dan zou je jouw eigen experiment kunnen beginnen. Kijk ter inspiratie eens op de site van Maartje ter Veen, zij heeft de ’24 uur met volle aandacht’ in het leven geroepen.

Deel en heers!

Reageer

Je e-mailadres zal niet gepubliceerd worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd. *

Gerelateerde artikelen