Genoeg

En nu is het genoeg.

Dat flitst er daadkrachtig door me heen.
Op een gemoedelijk stads terras zit ik de blakende oktoberzon op te zuigen. Het is zomaar een maandagmiddag.

Ik heb mezelf vrijaf gegeven vandaag. Mijn vers aangeschafte boek trekt aan me, wil nu-nu-nu gelezen worden. Wie ben ik om daar geen gehoor aan te geven?

Nog maar koud op weg, doet het boek al van alles met me. Om de paar bladzijden zit ik glimlachend voor me uit te staren. Het schiet niet erg hard op zo, maar dat geeft niet. Ik ben áán.

Uit mijn ooghoek zie ik de dame naast me geïnteresseerde blikken mijn kant op werpen. Bij het verlaten van haar tafeltje fluistert ze me toe: “Goed boek, hè.” We wisselen wat enthousiaste observaties uit.

Zij is nog niet weg of de buurvrouw rechts van me vraagt naar de titel. Ze heeft het praatje opgevangen en ook haar interesse is gewekt. Er wordt allerlei openhartigs gedeeld. Bij vertrek geeft ze me een heerlijk compliment.

Stralend blijf ik achter. Eén boek. Twee vrolijke gesprekjes. Drie opgetogen vrouwen.

Wat het precies is weet ik niet, maar dit alles drukt op het juiste knopje. Het is genoeg geweest. Waar is het wachten eigenlijk nog op?

Het idee voor mijn blog is geboren. Straks als ik thuis ben begin ik.

Verwachtingsvol lees ik verder. Iets in mij weet: This book might be on to something.

Deel en heers!

2 reacties

Reageer

Je e-mailadres zal niet gepubliceerd worden. Vereiste velden zijn gemarkeerd. *

Gerelateerde artikelen